Bidden

Brennan Manning over een ontmoeting die zijn kijk op bidden heeft veranderd. “Het begon met een wildvreemde jonge vrouw die op een dag voor mijn deur stond…”

Op een dag staat er een onbekende vrouw voor de deur van mijn woonhuis in New Orleans. Ze kijkt wat onzeker uit haar ogen en ziet bleek. Ik vermoed dat ze halverwege de 30 is. Ze vraagt of ik Brennan Manning ben. Ik knik, en ze zegt: “We hebben elkaar nog nooit eerder ontmoet. Ik heb uw naam gekregen van een vriend. En ik hoop dat u… Ik vroeg me af of u… Voor ons kunt bidden?”. En ze begint te huilen.

“Hoe kan ik je helpen,” vraag ik de vrouw.

Ze vertelt me over haar vader. Hij heeft kanker en nog maar kort te leven. Daarom had ze de dominee van haar eigen kerk al tot drie keer toe gevraagd of hij wilde komen en voor haar vader wilde bidden. “Iedere keer zegt hij dat hij dat best wil doen. Maar vervolgens is hij te druk met de preekvoorbereidingen en andere werkzaamheden. En vergeet hij ons. Ik ben bang dat mijn vader niet lang meer heeft. Zou u misschien willen komen om voor mijn vader te bidden?”

Bidden voor Joe

Onmiddelijk ga ik met haar mee. Ik tref haar vader in zijn huis. De oude man ligt op zijn bed, zijn hoofd op twee kussens. Naast het bed staat een lege stoel. “Dag,” zeg ik, “U had om mij gevraagd?” De man kijkt verbaasd op: “Pardon meneer, dat heb ik niet. Wie bent u?” Ik bied mijn excuses aan: “Dat is dan een misverstand. Ik zag de lege stoel naast uw bed en ik dacht dat u bezoek verwachtte!”

“Hoe moet ik bidden?”

De oude man kijkt van mij naar de lege stoel naast hem en weer terug, “Tsja, die stoel… Zou je de deur voor me willen dichtdoen?”

“Waar ben ik in beland,” denk ik terwijl ik de deur dichtdoe. “Brennan,” kucht de oude man achter mij. “Wat ik je nu ga vertellen heb ik nooit tegen iemand gezegd. Zelfs mijn dochter weet hier niets van. Maar mijn hele leven vraag ik me al iets af. Namelijk hoe ik moet bidden. En ik weet het nog steeds niet.”

Hulp van de dominee

“Sterker nog,” vervolgt hij, terwijl hij met een holle blik in de verte staart, “Als de dominee in mijn kerk bidt, dan gaat dat me boven de pet. Op een gegeven moment heb ik de stoute schoenen aangetrokken. En vertelde hem eerlijk: ‘Ik heb niets aan jouw preken over gebed.’ Daarop pakte de dominee een boek uit zijn kast, van de Zwitserse theoloog Hans Urs von Balthasar. Volgens hem een van de beste boeken over eigentijds gebed in de twintigste eeuw. Maar eenmaal thuis gekomen had ik een woordenboek nodig om te begrijpen wat er op de eerste paar pagina’s stond. Ik heb het boek de zondag erop weer teruggegeven. Hoewel ik ‘dankjewel’ heb gezegd, bedoelde ik eigenlijk ‘dankjewel voor niets’. Maar dat durfde ik niet hardop te zeggen.”

Stoppen met bidden

“Vanaf die dag heb ik iedere poging tot gebed gestaakt. Tot vier jaar terug. Op een dag zegt namelijk mijn beste vriend zomaar vanuit het niets: “Weet je, Joe – gebed is eigenlijk best wel eenvoudig. Het is een gesprek met Jezus. Je gaat gewoon in een stoel zitten en zet een lege stoel tegenover je. En vanuit je geloof stel je je voor dat Jezus in die stoel zit. Hij is daar, omdat hij dat heeft beloofd. ‘Ik ben er altijd, tot het einde van de tijd!’. Als je zo Jezus voorstelt in die stoel, dan praat je gewoon en luister je, zoals je dat ook in gesprek met een goede vriend zou doen.”

Praten tegen een lege stoel

Dan kijkt de oude man me recht in de ogen aan. “Sinds dat moment vier jaar geleden, doe ik dat dus zo’n twee uur per dag. En ik vind het fijn om te doen. Maar ik ben ook voorzichtig. Ik wil bijvoorbeeld niet dat mijn dochter me ziet praten tegen een lege stoel. Want dan vindt ze me misschien wel gek. Maar u bent dominee. U weet toch hoe bidden werkt? Denkt u dat dit bidden is?”.

Ik ben geroerd. “Joe, je hoeft me dit niet te vragen,” antwoord ik. “Jouw manier van bidden is zo eenvoudig, eerlijk, open en echt. Jezus zal hier iedere keer heel blij mee zijn.” Joe knikt, in gedachten verzonken. Ik zalf deze bijzondere oude man met olie, zoals ik dat vaker doe bij iemand die stervende is, bid voor hem en zeg hem gedag.

Een vreemde houding

Twee dagen later gaat de bel. En ik zie Joe’s dochter weer bij de voordeur staan. “Mijn vader is vanmiddag overleden,” vertelt ze, haar tranen wegslikkend. Even is het stil. “Is hij in vrede gestorven?’, wil ik weten. “Ja, ik denk van wel. Om 14:00 uur ging ik even naar de winkel om wat kleine boodschappen te halen. Hij riep me toen nog even bij me, vertelde nog een van zijn papa-grappen die hij altijd maakte. En toen gaf hij me nog een kus op de wang. Toen ik een uur later terugkwam, was hij al overleden.”

“Maar Brennan, als ik zo vrij mag zijn: er was wel iets geks aan de hand. Het was heel vreemd. Hij moet zich met zijn laatste kracht uit zijn bed hebben gewerkt. Want in plaats van in bed, heeft hij zijn hoofd op de lege stoel gelegd en is zo gestorven…”

Meer weten over bidden?

Geloven draait niet over het hebben van het juiste antwoorden. Maar het gaat over het stellen van de juiste vragen. En samen onderweg zijn. Als het gaat over bidden, dan kun je daar veel vragen over hebben. Iedereen bidt wel eens. Maar niet iedereen weet wie er naar je luistert. Heb jij vragen over bidden? Vraag jij je af: Wat is bidden? Hoe moet ik bidden? Wij hebben misschien niet hét antwoord, maar helpen je graag met zoeken!

Wil je meer ontdekken?